ساقی به نور باده برافروز جام ما                                مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما
 
ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم                                ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما
 
هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق                  ثبت است بر جریده عالم دوام ما
 
چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان                           کاید به جلوه سرو صنوبرخرام ما
 
ای باد اگر به گلشن احباب بگذری                             زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما
 
گو نام ما ز یاد به عمدا چه می‌بری                            خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما
 
مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است             زان رو سپرده‌اند به مستی زمام ما
 
ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست                        نان حلال شیخ ز آب حرام ما
 
حافظ ز دیده دانه اشکی همی‌فشان                        باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما
 
دریای اخضر فلک و کشتی هلال                              هستند غرق نعمت حاجی قوام ما

(حافظ شیرازی)