به رنگ هر چه دلت می خواهد

سلامی چو بوی خوش آشنایی چند روز پیش یادروز مولانا بود در جلسه ای نیمه خصوصی دعوت شدم برای سخن گفتن... بعد از مدتها فرار کردن از حرف زدن حس خوبی نبود نه می شد حرف زد نه می شد ساکت بود به قول مولوی استن این عالم ای جان غفلت است تا معنی یک بیت رو در سطح می دونی مشکلی نداری راحت می خونی توضیح می دی و رد می شی ولی اگر یه کمی به عمق و ریشه بیت فکر کنی به اندیشه ی مخفی در دل آن بیت دیگه خوندنش توضیح دادنش برات سخت می شه روز درد آوری بود بعضی وقت ها دوست داری یه بستنی قیفی بخری راه بیفتی تو پیاده رو بدون اینکه به چیزی فکر کنی بستنی ات رو لیس بزنی و فقط آروم باشی...